Op 25 oktober 2000 vertrokken we met de bus naar Schiphol. Na een tussenlanding te Frankfurt kwamen we aan in Shanghai. Walacra was uitgenodigd voor het 3e International Folkart Festival van Shanghai Baoshan dat deel uitmaakte van het Shanghai International Art Festival. Het doel van het festival was het tonen van de folklore van de deelnemende landen en het bevorderen van de vrede, vriendschap en de tolerantie.
Walacra logeerde in het luxe Baoshan Hotel samen met andere deelnemende groepen. Deze kwamen uit Oostenrijk, België, Egypte, Frankrijk, Hongarije, Polen, Rusland, Spanje, Israël, Korea en natuurlijk China.
Wij kregen 3 Chinese dames toegewezen om ons te begeleiden. De organisatie van het festival gaf informatie van tijd en plaats via hen aan onze groep, dus Chinees- Engels- Nederlands. Genoeg mogelijkheden voor misverstanden en verrassingen.
Op 28 oktober vond ’s middags de openingsceremonie plaats. In China wordt alles eerst geoefend, dus wij deden dat die morgen ook. Wachten en staan en kijken kunnen Chinezen goed en wij pasten ons aan. We keken naar de andere groepen en we waren onder de indruk van het streven naar perfectie door de Chinezen.
29 Oktober, zondag, in China de dag voor de familie en wij mochten daarmee kennis maken. Beladen met cadeautjes en onze complete kostuums in de koffer gingen we in de bus. In groepjes van zes gingen we naar een gezin. Daar troffen we ook de buren, de verre familie, de plaatselijke pers en de flathoofden aan.
De ontvangst was koninklijk, we werden
verwend met hapjes, drankjes en cadeaus. We mochten de flat bekijken, niet
groot, wel eenvoudig. Gezien de moderne apparatuur waren we bij gegoede
mensen. We hebben veel foto’s bekeken en er werden veel nieuwe foto’s
gemaakt. Niet iedereen sprak Engels en dat maakte het gesprek beperkt.
Intussen werd er een maaltijd voorbereid en we gingen helpen met gevulde
hapjes maken voor in de stoompan. De gedekte tafel was overweldigend, vooral
gezien het tijdstip (11.00) en de zo-even aangeboden en genuttigde hapjes
bij de thee (10.00).
We hebben uit beleefdheid ons best gedaan op de maaltijd, het was lekker,
maar zo uitgebreid en zo veel! Na een hartelijk afscheid gingen we met de
bus naar het theater waar we ’s avonds gingen optreden. ’s Middags gingen de
groepen hier oefenen (uiteraard) voor ’s avonds. Wij ook, en de wachttijd
konden we in de zaal zitten, zodat we de andere groepen konden zien: België,
Rusland en Benin (Afrika). ’s Avonds het kostuum aangedaan en voor een groot
publiek een mooie Anneliesjesdans uitgevoerd.
Maandag en dinsdag werd ons Suzhou en Shanghai getoond. Het waren fijne excursies, we kregen heel wat te zien en we konden souvenirs kopen.
Woensdag, de dag van de opening van het Shanghai International Art Festival. Om half een vertrokken we in ons pak naar een heel groot park n het centrum. Omdat het druilerig en regenachtig was, werd het oefenen bekort en duurde het wachten langer, tot tegen half acht. Maar toen dansten we op het podium voor publiek en televisie! Even later was er vuurwerk, bijzonder mooi Chinees vuurwerk. Terug naar het hotel, gelukkig droogden onze vochtige kleren en mutsen netjes op.
Donderdag 2 november gingen we in kostuum om 13.00 uur naar een cultureel centrum. Onze ontvangst was voorbereid; buiten werden we verwelkomd dooreen jongensslagwerkgroep. Ambachtslieden waren bezig met het maken van volkskunst. Iedereen begroette elkaar hartelijk en we kregen handgemaakte snuisterijen. Binnen werden we officieel toegesproken en alles werd gefotografeerd en gefilmd. Van jong tot oud voerde men traditionele dansen, sprookjes, muziek en zelfs een zwaarddans uit. Wij deden ook twee dansen en tot slot de zevensprong samen met grote en kleine Chinezen.
’s Avonds gaf Walacra samen met andere groepen een optreden in een theater.
Vrijdag hebben we de Provinciale Rei
eens goed geoefend. In kostuum naar het theater en daar nog eens geoefend.
We hebben gewacht tot we aan de beurt waren en we hebben heel mooi op onze
klompen gedanst.
Toen gewacht op de andere groepen en samen terug naar het
hotel.
Zaterdag
was de dag van het slagwerk-festival. Dit was een buiten-optreden.
We genoten van alle muziekmakende kinderen en jongeren.
We zaten op de grond in de zon (minstens
25 graden) op een groot rood vloerkleed tussen de jonge slagwerkers en
wachtten op onze beurt. Tegen de tijd dat we ons moesten opstellen, waren we
behoorlijk stijf. Niet echt een warming-up.
Ons optreden ging toch goed en
het publiek gaf een enthousiast applaus.
Die avond was ons laatste optreden.
In
het centrum van Shanghai op een plein met op de achtergrond wolkenkrabbers
en overal moderne reclames en verlichting. We wachtten op een terras, de
dansers van Benin moesten zich nog verkleden en ze deden dat dan maar daar.
Alles was afgezet met touwen en de politie waakte over onze veiligheid!
Het
bestelde bier kwam in flessen van 640 cl.
Onze presentatie was dan ook een groot succes.
Zondag 5 november was het festival afgelopen en de meeste groepen waren vertrokken. Het werd stil in de prachtige eetzaal, waar we zoveel keren van een schitterend en heerlijk buffet genoten. Deze vrije dag werd besteed aan wandelen en winkelen in het centrum van Shanghai.
We hebben op de beroemde Bund gewandeld en al ijs etend keken we over de Huangpurivier naar Pudong. Pudong is een heel nieuw stadsdeel met hoogbouw, volop in ontwikkeling. We liepen richting het Renminpark, een heel eind en een hele belevenis. Het oversteken van een straat was niet eenvoudig, eigenlijk gevaarlijk. We liepen door een straat met wel 10 tot 15 winkels en winkeltjes met bruidskleding. Jammer, geen tijd om te passen!
’s Avonds moesten de koffers worden gepakt, want we gingen weer naar huis.
De deelname aan dit Chinese festival was voor ons allemaal een bijzondere belevenis.
